InfoFlash MEI 2013







Hoe de verschillende voedingscombinaties te harmoniseren.







DE KUNST OM ZICH GOED TE VOEDEN EN ONZE GEZONDHEID


Hoe de verschillende voedingscombinaties te harmoniseren.

Dossier geïnspireerd door de werken van dokter Herbert Shelton « de voedingscombinaties »

 

 

Sinds de industriële revolutie en dit in enkele tientallen jaren onderging de algemene manier van voeding een radicale verandering. Een onvergelijkbare exodus uit het platteland zou de hoofdzakelijk agrarische samenleving existentieel en compleet veranderen. Onnodig te vermelden dat voor de industriële revolutie de voedingscombinaties simpel waren en afgestemd op de boerentafel, de burgerlijke tafel en de tafel van de landheer, afgestemd op de producten die zij ter beschikking hadden en die in zekere zin een «macrobiotische» spirit hadden, die Meester Georges Oshawa - hij die het feodale Japan naar de moderne tijd zag evolueren ten tijde van de Meiji revolutie - erg zou hebben plezierd. In 1951 bood dokter Herbert Shelton «diegenen die de echte waarheid zoeken voor een gezond leven» zijn werk aan: «Food combining made easy», in het Frans vertaald als «Les combinaisons alimentaires». Het belangrijkste deel van dit werk is hier hernomen.

 


1) DE KLASSIFICATIE VAN DE VOEDINGSSTOFFEN:

-In de eerste plaats de eiwitten met zijn verscheidene samenstellingen en verbindingen.

Men vindt ze bijvoorbeeld in zaden en noten (rijk aan olie) als amandelen, hazelnoten, sesamzaad of pistachenoten. In de peulvruchten, pindanoten of sojabonen, in granen en natuurlijk ook in dierlijke producten als vis, vlees, melk en kaas.

-Op de tweede plaats de koolhydraten, ook wel glucides genaamd. Het gaat hier over zetmelen en suikers. Dit gaat van zoet fruit zoals bananen en dadels tot meelachtigen, als alle granen, bonen en peulen en de groenten zoals artisjok, bieten en wortelen.

-Op de derde plaats de vetten, afkomstig van oliehoudenden of dierlijke vetten.

-Op de vierde plaats het zure fruit. Bijvoorbeeld citrusvruchten, zure tomaten of ananas.

-Op de vijfde plaats het halfzure fruit als zoete perzik, papaya en peren.

-Vervolgens de groene nietzetmeel rijke groenten, met inbegrip van de vochtrijke groenten - ttz rijk aan sappen en zeer voedzaam - zoals knoflook, sjalot, broccolis, witloof, sla, veldsla en radijs.

-Tenslotte, een aparte vermelding voor de meloenachtigen.

 


2) DE VERTERING

- -Teneinde ons organisme beter kan genieten van voeding, dienen de verschillende voedingsmiddelen door de verteringsprocessen worden «afgebroken», vervolgens «ge raffineerd» en tenslotte «genormaliseerd».

Enerzijds is dit mechanisch door het kauwen, het slikken en het vermalen in de maag. Anderzijds is het chemisch om de voedingsstoffen helemaal te laten opnemen op de lange weg in het hele spijsverteringsstelsel. De vertering begint in de mond en de maag. Dit zijn de belangrijkste momenten van het verteringsproces om de voedingsmiddelen zodanig te transformeren dat ze in de darmen kunnen worden verder opgenomen. De efficiëntie van de enzymes of de organische fermenten, die een rol spelen in de verte-ring hangt af van bepaalde condities. Vandaar de belangrijkheid om van dichtbij de voedingscombinaties te gaan bestuderen die een invloed hebben op dit verteringsproces.


Het werk van de enzymes, dat lijkt op een fermentatie (afkomstig van bacteriën, dus in feite toxisch) dient aangepast te zijn aan elk voedingsmiddel voor een harmonieuze vertering. Dus is de mengeling, in één dezelfde maaltijd, van verschillende types koolhydraten, vetten en eiwitten zeer belangrijk voor de verteringscellen.


Voor de mond is dit het amylase dat vrijkomt bij het kauwen.


Zo wordt bijvoorbeeld het zetmeel omgezet in maltose, een complexe suiker die de darm normaal kan verwerken. Men zou dus moeten opletten, zetmelen en zuren niet te vermengen omdat deze laatsten de werking van de amylase tegengaan.In de maag zorgt pepsine voor de omzetting van eiwitten en lipase voorde vertering van vetten.De afscheiding van bepaalde secreties dient dus te worden aangepast aan de verschillende voedingsstoffen. Bvb. op niveau van de mond; bij het eten van suiker is er veel speeksel maar weinig amylase. Opgeloste zetmelen trekken geen speeksel aan. Voor de maag zijn er nog veel meer nuances mogelijk.Dit leidt ons ertoe de verschillende voedingscombinaties te gaan beschouwen.


 


3) DE VOEDINGSCOMBINATIES

-ZUREN-ZETMELEN:

De zuren, zelfs zwak, vernietigen de amylase. Het is dus aan te bevelen zuren en zetmelen apart te nuttigen.

-EIWITTEN-ZETMELEN:

Zetmeelhoudenden als granen, brood, aardappelen verstoren de vertering van eiwitbronnen als vlees, eieren, kaas en bepaalde vruchten; dus ook best apart in maaltijden verwerken.

-EIWIT-EIWIT:

Omdat het verteringsproces voor elk eiwit verschilt, is het best voor de gezondheid om in een maaltijd slechts één eiwitbron te gebruiken.

-ZUREN-EIWITTEN :

Eiwitten en zuren samen verstoren de maagzurenafscheiding (hyperzuurte) Het is dus best ze apart te gebruiken, in verschillende maaltijden. Bijvoorbeeld noten en kaas, samen met zure vruchten zoals sinaasappel vormen helemaal geen ideale combinatie.

-VETTEN-EIWITTEN:

De aanwezigheid van vetten verlaagt de secretie van maagsappen en dit kan een aantal uren duren; dus is het aan te raden de vetten en de eiwitten in de maaltijden te scheiden. Bijvoorbeeld gaan room, boter, oliën, sauzen of vleesjus zeer slecht samen met noten, eieren en vlees. Te noteren valt ook dat veelvuldig gebruik van groene groenten, vooral dan rauw gegeten het effect van de vetten gaan helpen neutraliseren.

-SUIKER-EIWITTEN:

Suiker verlaagt het effect van de maagsappen waardoor het beter is suiker en eiwitten apart te gebruiken.

-SUIKER-ZETMEEL:

De vertering van zetmelen begint in de mond en gaat verder in de maag, als de omstandigheden goed zijn. Suiker wordt pas verteerd in de dunne darm. Alleen gebruikt gaan ze snel door de maag naar de darm. Maar samen met andere voedingsstoffen blijven ze in de maag om deze te doen verteren. Omdat ze echter zeer snel verteren, geven ze met zekerheid een te zure fermentatie als gevolg. Het is dus best zeer voorzichtig te zijn met de combinatie zetmelen/suikers.

 

-MELOENACHTIGEN:

Apart te gebruiken omdat ze makkelijk verteren. Samen met andere voedingsmiddelen, stagneren ze en kunnen ze darmgassen geven en ziektes veroorzaken.

-MELK:

Melk gaat slecht samen met de meeste voedingsmiddelen, behalve met zure vruchten.

-DESSERTEN:

Volgens dokter Shelton te mijden!

4)»NORMALE» versus «ABNORMALE» VERTERING:



-Om goed te begrijpen wat een «normale» vertering is, moet men eerst de effecten van een «abnormale» vertering bestuderen. Zo zien we dat zure fermentaties vaak verstoringen veroorzaken in de dikke darm (vergeet niet dat darmkanker een typische ziekte van onze tijd is) waarbij deze verstoringen zorgen voor een te vaste ontlasting, of een te vloeibare ontlasting met onverteerde bestanddelen, overvloedige gasvorming of alles te samen.

Wat helpt het diverse diëten te volgen als zij niet de juiste voedingscombinaties in acht nemen en vaak verteringsproblemen veroorzaken?


Te bemerken valt ook dat alles wat het verteringsproces vertraagt of vermindert, de bacterievorming in de hand werkt en dus ook de fermentatie enz.... -Bijvoorbeeld eten als men moe is, zich overeten, eten als men ziek is of met een ernstige ontsteking of eten bij hevige emoties zorgt vaak voor een slechte voedingscombinatie.

Als conclusie, is het interessant te noteren dat volgens dokter Shelton en ook volgens het aloude gezond verstand, een gezonde evenwichtige voeding een voorwaarde is voor een goede gezondheid en welzijn. Een dergelijke goed gecombineerde voeding, indien niet intuitief, dan toch met de nodige informatie toegepast, zorgt voor een natuurlijke, makkelijke vertering en behoedt ons voor verschillende ziektes.

In het werk van de dokter Shelton (in het Engels: Food combining made easy, in het Frans: «Les combinaisons alimentaires») worden de verschillende types menu voorgesteld, met de veelvuldige mogelijkheden tot gezonde combinaties. Het gaat hier over een erg bruikbare bron van informatie, ons voorgesteld door de leider van de hygienistische beweging en dit al vanaf 1951.

Cyrille de Lacombe

 

 

Herbert Macgolfin Shelton
(6 octobre 1895 – 1985)


was een gezondheids-leraar in de Verenigde Staten, vegetariër en verdediger van basische voedingsdiëten. Hij werd in 1956 voorgedragen door de amerikaanse vegetarische partij als presidentskandidaat.


Beschouwd als de vader van de dissociatieve voedingsleer, stichter van het hygienisme, een niet conventionele geneeskunde die zich baseerde op het zelfgenezende proces, rauwe voeding, het vasten en naturapatie.Na zijn dood werd zijn werk verdergezet door zijn opvolgers en werd het over de hele wereld bekend.Sommige van zijn boeken, als ‘het Vasten’ en ‘Les Combinaisons alimentaires’ worden beschouwd als klassiekers van de naturopatie.

Pour commander le livre « Les combinaisons alimentaires » cliquez ici

Infoflash April 2012

<< 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ... 44 >>